اما در مورد گروه دوم از لهجه‌هاى لرى يعنى لهجه لرهاى فيلى 65 لرستان كه مركز آن خرم‌آباد است و پشتكوه ( كه جزء استاندارى ايلام شده است ) بايد گفت كه اصولا چندان تفاوتى با زبان فارسى ندارند ( نقل از ا . مان ) در لرستان گروه زيادى به زبان كردى صحبت مىكنند مثلا در قسمت شمال طوايف لك بسر مى - برند كه به لهجه كردى صحبت مىكنند . طايفه مكى ( مرز بين كرمانشاه و لرستان هليلان و قسمتى از جنوب آن ) به لهجه‌اى از كردى جنوبى صحبت مىكنند ، كه شبيه به لهجه كلهرها است . و بالاخره در قسمت جنوبى پشتكوه كردهاى شوهان هستند كه به لهجه كردى كرمانجى حرف مىزنند . به طور كلى راجع به لهجه - شناسى در منطقه پشتكوه هنوز احتياج به مطالعه بيشتر داريم . ادبيات طوايف لر مخصوصا بختياريها داراى ادبياتى پرمايه هستند شامل داستانها ، قطعات ، اشعار حماسى دربارهء قهرمانان ( نظير اشعار رزمى مربوط به محمد تقى خان چهارلنگ و حاج ايلخانى از خوانين هفت‌لنگ ) اشعار غنائى ، ترانه‌هاى مربوط به عروسى و بالاخره لالائى ( براى كودكان ) . اين قطعات ادبى معمولا زيبا و مملو از احساسات انسانى است ( نقل از مجموعه‌مان ، وژو - كوفسكى ) . ژوكوفسكى در ژانويه 1889 مقاله‌اى راجع به ادبيات ايرانى و بختيارى در مجله Journal . Min . Nordan Prosweschc بچاپ رساند لوريمر E . O . Lorimer نيز در سال 1919 كتابى تحت عنوان داستانهاى ايرانى Persian Tales در لندن بچاپ رساند كه از صفحه 197 تا 351 آن به ادبيات بختيارى اختصاص داده شده است . همچنين شاعران لر نيز وجود دارند كه به سبك ادبى زمان خود شعر مىسرايند مانند حسينقلى خان ايلخانى ( هفت‌لنگ ) ( در سال 1882 ميلادى كشته شد ) ، نجما ممسنى ، دفترى ، فايز ( كه تا سال 1902 زنده بوده ) ايزدى ( متوفى 1905 ) ، و على اصغر خان نهاوندى . در سال 1314 كتاب معراج‌نامه بختيارى به قلم شيخ على اكبر معجم در تهران به چاپ رسيد . همچنين غزليات ملا زلفعلى